To 1962, ένας 40ρης Άγγλος συντάκτης εφημερίδας, ο Brendon Grimshaw αγόρασε για 8 χιλιάδες λίρες ένα μικροσκοπικό ακατοίκητο νησί στις Σεϋχέλλες και μετακόμισε εκεί για πάντα. Μέχρι τότε, κανένας άνθρωπος δεν είχε πατήσει το πόδι του στο νησί για 50 χρόνια.
Ο Μπρέντον έγινε φίλος με έναν ιθαγενή, τον René Antoine Lafortune. Μαζί με τον Ρενέ, ο Μπρέντον άρχισε να εξοπλίζει το νέο του σπίτι. Ενώ ο Ρενέ ερχόταν στο νησί μόνο περιστασιακά, ο Μπρέντον έζησε σε αυτό για δεκαετίες, χωρίς να φύγει ποτέ. Για 39 χρόνια, ο Γκρίμσο και ο Λαφορτίν φύτεψαν 16 χιλιάδες δέντρα με τα χέρια τους και έχτισαν σχεδόν 5 χιλιόμετρα μονοπατιών.
Αν και η μητέρα του Μπρέντον αρνούνταν να επισκεφθεί το νησί γιατί δεν της άρεζε το ‘εξωτερικό’, η αδερφή του Μπρέντον, Σάντρα, μετακόμισε στο Μάχε με τον άντρα της και άνοιξε ένα καφέ. Και όταν ο πατέρας του Μπρέντον, ο Ρέιμοντ, έμεινε χήρος τ0 1981, δέχτηκε την πρόταση του γιού του να μετακομίσει μόνιμα στo Μογιέν.
Το 2007, ο Ρενέ Λαφορτίν πέθανε και ο Μπρέντον έζησε άλλα 5 χρόνια και πέθανε στις 3 Ιουλίου του 2012, λίγες εβδομάδες πριν κλείσει τα 87 του χρόνια.
Ο Γκρίμσο, προσέλκυσε 2.000 νέα είδη πτηνών στο νησί και εισήγαγε περισσότερες από εκατό γιγάντιες χελώνες, οι οποίες στον υπόλοιπο κόσμο (συμπεριλαμβανομένων των Σεϋχελλών) ήταν ήδη στα πρόθυρα της εξαφάνισης.
Χάρη στις προσπάθειες του Γκρίμσο, το άλλοτε έρημο νησί φιλοξενεί τώρα τα δύο τρίτα της πανίδας των Σεϋχελλών. Ένα εγκαταλελειμμένο κομμάτι γης έχει μετατραπεί σε πραγματικό παράδεισο.
Διαβάστε εδώ 6 απλούς τρόπους για το πως μπορείτε να βοηθήσετε κι εσείς το περιβάλλον.
Τώρα πλέον γνωστό ως εθνικό πάρκο του νησιού Μογιέν (Moyenne Island National Park), φιλοξενεί περισσότερα είδη ανά τετραγωνικό πόδι από οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου. Το νησί απέχει 4,5 χιλιόμετρα από το κύριο νησί των Σεϋχελλών, Mahe.
«Μαζί φύτεψαν φοίνικες, μάνγκο και paw-paw.
«Μάζευαν το νερό της βροχής και το αντλούσαν στην πλαγιά του λόφου χειροκίνητα ή το έστελναν πίσω στο κυρίως νησί για να μαζέψουν ένα βαρέλι πόσιμο νερό.
«Ήταν επίπονη, εξαντλητική δουλειά. «Τα χέρια μου είχαν γεμίσει φουσκάλες», έχει δηλώσει ο Μπρέντον…
«Σιγά σιγά τα δέντρα μεγάλωσαν και καρποφόρησαν και τελικά το νησί απέκτησε νερό, ηλεκτρισμό και καλώδιο τηλεφώνου τα οποία συνδέθηκαν απέναντι από το νησί Mahe».
Ο Μπρέντον έγραψε ένα βιβλίο σχετικό με την ζωή του στο νησί με τίτλο «Ένας κόκκος άμμου» (A grain of sand: the story of one man and an island) το οποίο εκδόθηκε το 1996 και με τα χρόνια έχει γίνει αντικείμενο πολλών ντοκιμαντέρ.
Παρακάτω μπορείτε να δείτε το τρέιλερ για το ντοκιμαντέρ A Grain of Sand από Wandering Eye Productions.
Πηγές: Call to Change facebook community, The Kid Should See This, Dailymail.co.uk
